زندگی، به فضا شکل می‌دهد.

فناوری، معماری و اشیا در این جهان از شیوهٔ استفاده و محدودیت‌هایشان معنا می‌گیرند.

خانه‌ها، مرکزهای کار و شبکهٔ خدمات؛ فضاهایی که فرسودگی، تخصیص منابع و زندگی روزمره را کنار هم قرار می‌دهند.

فضایی با زیرساختِ دوباره‌استفاده‌شده، قطعات وصله‌شده و منابع محدود؛ جایی که فناوری هزینه و سابقه دارد.